Vanaf een bankje | Aan de rand van de bebouwde kom
Het bankje aan de rand van Aalten. Foto: Bernhard Harfsterkamp
Het bankje aan de rand van Aalten. Foto: Bernhard Harfsterkamp
Columns

Vanaf een bankje | Aan de rand van de bebouwde kom

Aan de rand van de bebouwde kom

Soms is het in de gemeente Aalten zoeken naar een bankje, een andere keer staan er vele bij elkaar. Op de plek waar de Boven-Slinge de bebouwde kom van Aalten binnen stroomt loopt een pad tussen de woonwijk en de beek. Op enige regelmaat staat daar een bankje. Ik heb gekozen voor het exemplaar dichtbij het Nannielaantje.

Mijn aandacht gaat niet uit naar de beek. Mijn oog valt op een verhoging, op een bult, in de verte in het weiland. Het is de begraafplaats van Christiaan Casper Stump. Hij was maire, burgemeester in de tijd, dat Nederland Frans bezit was. Stump was tegen het begraven van mensen rondom en in de kerk. Dat was in die tijd nog het gebruik.
Stump vond dat, en met hem steeds meer mensen, onhygiënisch. Begraven deed je buiten het dorp en daarom regelde hij bij zijn geliefde Smeesweiden een begraafplaats voor hem en zijn familie. Hij werd nadat hij op 6 januari 1820 overleed er begraven. Het is een grafheuvel geworden, waarin naast de maire nog zeven mensen zijn begraven. Er staan geen grafstenen bij met namen. Misschien zijn die er ooit wel geweest. Tegenwoordig is alom bekend dat Stump er begraven ligt en anders herinnert een informatiebord bij de bult er wel aan.

Niet lang na Stumps dood werd de regel dat begraven in en bij de kerk niet meer was toegestaan. De begraafplaatsen kwamen daarna aan de rand van de bebouwde kom te liggen, totdat ze vol waren. Daarom heen breidde Aalten zich immers uit. Daarna werd een volgende begraafplaats opgezet, die nog verder weg lag van de kerk in het centrum. Op dit bankje denk ik uiteraard niet alleen aan doden. In de verte zie ik boerderij Smees en daar omheen een gebied met akkers, weilanden, houtwallen en bosjes. Een mooie overgang van dorp naar buitengebied die ik op meer plekken wenselijk had gevonden.

In dat gebied lopen paden, aangeduid als laantjes. Er is geen mooiere toegang tot Aalten denkbaar als je komend vanaf Winterswijk via het Walfort de Hamalandroute oversteekt en verder langs de laantjes naar de bebouwde gaat. Ooit was hier woningbouw gepland, gelukkig zijn gemeentebestuurders vaak verstandig. Voor me stroomt de Boven-Slinge als een recht kanaal. Dat is niet altijd zo geweest, maar dit keer kan ik daar niet over uitwijden. Ik geniet nog altijd van het uitzicht met die vreemde heuvel. Intussen heb ik wel enig oog voor de meerkoeten, waterhoentjes en eenden die druk doende zijn op de beek. Over de Boven-Slinge hier zal ik een volgende keer op een van die andere bankjes meer vertellen.

Meer berichten
 

Dagelijks het laatste nieuws in je mailbox ontvangen?

Aanmelden