Bloemenzee op terrein voormalig asielzoekerscentrum. Foto: Bernhard Harfsterkamp
Bloemenzee op terrein voormalig asielzoekerscentrum. Foto: Bernhard Harfsterkamp

Bloemenzee op plek waar asielzoekers woonden

Ander aanzicht voor Groot Deunk

Door Bernhard Harfsterkamp

AALTEN – Het terrein van Groot Deunk is sterk van uiterlijk veranderd. Waar nog niet zo lang geleden gebouwen en woningen stonden van het asielzoekerscentrum zijn nu overal bloeiende bloemen en planten te zien. De Oranjevereniging van Barlo heeft er zijn onderkomen en activiteitenveld gekregen. De overige drie hectare is natuur geworden. Die is aangelegd en ingericht door de nieuwe stichting Groot Deunk, die tevens verantwoordelijk zal zijn voor onderhoud en beheer.

‘Samenwerking ontzettend goed verlopen’
Op zaterdag 10 juli laten de mensen achter de stichting met veel enthousiasme zien hoe ‘hun’ nieuwe natuurgebied er uit ziet. Het zijn Frans ter Bogt en Herman Simmelink, beide binnen en ver buiten de gemeente Aalten bekend van hun inzet voor de patrijs. Een bord met ‘Samen voor de patrijs’ in het deel van het natuurgebied met verschillende granen en bloemrijke akkerranden is hier daarom niet verrassend. Ter Bogt en Simmelink hebben het initiatief genomen voor de inrichting van het terrein. Daarvoor hebben zij overlegd met omwonenden, de gemeente en de Oranjevereniging. “Die samenwerking is ontzettend goed en fijn verlopen. Het duurt ons altijd te lang af, maar het moet goed geregeld zijn en dat is nu zo. Achteraf zijn we daar enorm blij mee. De Barlose gemeenschap, de buurt, je merkt het aan allerlei spontane reacties, iedereen is er blij mee.” Iedereen wil meedoen. Bij de inrichting van het terrein is er veel hulp van de buurt geweest.

Experimenteren met strokenbeheer
Op de drie hectare zijn de bloemrijke akkerranden niet afwezig. Op een grote ‘akker’, vooraan bij de nieuwe ingang, is strokenbeheer toegepast. Er zijn stroken ingezaaid met graangewassen als rogge, haver en gerst. Ook boekweit, dat vaak in één adem met de granen wordt genoemd, omdat van de zwarte zaden van deze plant boekweitmeel werd gemaakt, is ingezaaid. Boekweit behoort echter tot een andere plantenfamilie dan de granen.

Een oud huis is gehandhaafd omdat er dwergoor-vleermuizen en huismussen voorkomen


Tussen de granen staan akkerkruiden, en tussen de graanstroken zijn randen met akkerkruiden te vinden. “We experimenten met de stroken”, zegt Simmelink, “Om te kijken welke gewassen het goed doen op deze plek.” Klaproos, korenbloem, kamille, maar ook bolderik bloeien nu op de akker. Tussen de akker en het gebouw van de Oranjevereniging, maar ook elders op het terrein, ligt kruidenrijk grasland. Dat wordt één tot twee keer per jaar gemaaid. Het maaisel wordt afgevoerd. Het grasland voor het gebouw is van de Oranjevereniging en kan voor activiteiten gebruikt worden.

Veel nieuwe beplanting en een bronbosje
Er is niet alleen ingezaaid, er zijn veel bomen en struiken ingeplant. “Daarvoor hebben wij een speciale beplantingsmethode toegepast”, zegt Simmelink. “De struiken staan verder uit elkaar en er zijn al oudere, grotere struiken ingeplant. We doen het niet met kleine boompjes.” Hierdoor heeft de struik meteen zijn oorspronkelijke vorm en doordat de struiken verder uit elkaar staan is er tussen meer ruimte voor insecten en planten. Er is alleen gewerkt met plantmateriaal waarvan zeker is dat ze een inheemse oorsprong hebben. Op het terrein waren diverse bomen en houtwallen aanwezig. Die zijn gehandhaafd. Een aantal bomengroepen stonden op een lager, natter deel van het terrein. Daar lagen vijvers, die langer geleden voor de fok van eenden werden gebruikt. “Het is nu bronbos geworden, al is er al discussie of het wel echt bronbos is”, zegt Simmelink. “Uit de ondergrond komt hier kwelwater naar boven. Via slootjes wordt het afgevoerd.” Een oud huis aan de rand van het terrein moest gehandhaafd worden omdat er dwergoorvleermuizen en huismussen voorkomen. “Daar gaan we mee aan het werk. We proberen er zoveel mogelijk voor de natuur in te richten.”

Al veel positieve reacties
Aan de buitenkant van het oude huis komt een informatiebord. “Zodat de mensen weten hoe het terrein is ontstaan.” Hoewel het nieuwe natuurterrein nog niet helemaal klaar is, mogen de mensen het terrein op de paden al betreden. “Dat deden ze vorig jaar ook al toen het nog zo droog was”, zegt Simmelink. “Er waren toen al veel positieve reacties. Dit jaar is het natter en daardoor nog veel mooier.” De nieuwe stichting heeft ook als doel om educatie te geven. Daarvoor wordt nog een website ingericht met veel informatie. Uiteraard zullen er rondleidingen worden gegeven en Herman Simmelink zal ze graag verzorgen, evenals Frans ter Bogt. Daarvoor kunnen afspraken met de beide heren worden gemaakt, want er is veel te zien op het terrein van het verdwenen asielzoekerscentrum.

Meer berichten
 

Dagelijks het laatste nieuws in je mailbox ontvangen?

Aanmelden