Foto:

Column Herlinda ter Maat: Monopoly

  Column

Wie kent dit spel niet? Al meer dan tachtig jaar oud inmiddels en in vele versies verkrijgbaar. Zo kun je binnenkort via de Jumbo de Aaltense Monopoly aanschaffen. Heeft Aalten een goudkust waar je als huizenbezitter gebakken zit? Wel een elektriciteitscentrale in Barlo, dat wel. Maar of dit spel ooit zo populair zal worden als de originele? Ik weet het niet.

Ik weet wel dat ik eigenlijk een enorme aversie heb tegen dit spel. Vroeger speelde ik het op de verjaardagen van de familie. Met te veel oudere neven en mijn broer. Als het enige 'kleine' nichtje. Wat moest ik anders? Een andere keer speelden we wel weer buskruit en kon ik ze op een slinkse manier betrappen. Dus zat ik bij hen aan tafel, Shandy en Spoetnik erbij. Mijn neven en broer hadden aparte spelregels. Er werd wat geniepig gelachen, onder tafel werd wat heen en weer geschoven, de jongens hadden altijd Utrecht te pakken en ik moest maar blij zijn met Ons Dorp. Hooguit een keertje een stationnetje erbij maar dat was het dan. Bij hen stroomde het geld binnen en ik was in no-time blut. Ik vond er geen zak aan!

De jaren erna heb ik altijd dit spel vermeden. Ik werd er al chagrijnig van als iemand het opperde te gaan spelen. Tot een paar weken geleden de meiden het spel pontificaal op tafel legden. De lucht die uit die spellendoos kwam, bracht me meteen weer terug naar vroeger. Ik besloot het aan te gaan, over mijn negatieve gevoelens heen te stappen en toch maar een poging te doen tot een gezellig spelletjesavond.

Het spel vorderde. Ik had zowaar mijn mooie Haarlem bemachtigd en investeerde al vroeg in stenen. Het geld stroomde binnen. Ik voelde me een ware grote neef. De huisjes werden hotels en de zaken liepen fantastisch. Als een ware monopolist incasseerde ik de guldens en waren manlief en mijn dochters afhankelijk van mijn vastgoedplannetjes. Onze jongste keek sikkeneurig, ze had wat losse straatjes, kon niets bouwen en langzaam werd ze platzak. Al snel klopte mijn sociale hart harder en kondigde ik een huurmatiging aan, verkocht ik het station onder de prijs en schonk ik het geld uit de pot aan het goede doel. De volgende keer spelen we gewoon weer Keezen, Qwixx of Regenwormen.

Meer berichten

Shopbox