Foto:

Column Herlinda: Mobiel

  Column

Sinds de intrede van het mobieltje is er veel veranderd in de wereld om ons heen. Laten we vooropstellen dat het een uitkomst is. Waar je ook bent, wat je ook doet, je kunt altijd iemand bellen. Ja bellen. Dat kan namelijk ook.

Eind jaren negentig kreeg ik er ook eentje. Tot die tijd zocht je een telefooncel op om te bellen. Of registreerde je tikken in het studentenhuis. Mijn eerste mobieltje was een hippe Motorola. Met een klepje en antenne. Tegenwoordig lachen we hier om.

Geregeld zie ik op verjaardagen een hele meute mensen op een rijtje achter hun mobieltje zitten. Zachtjes dreunt er een muziekje op de achtergrond. Vroeger danste je, maakte je de leukste grappen. Maar nu laten we elkaar het scherm zien. Een snapchat, een like op een bericht. Ook in restaurants verbaast het me als ik een stelletje zie zitten. Gezellig met z'n tweetjes. Eindelijk rust, niet zelf moeten koken, geen gejengel aan je oren, maar eindelijk tijd voor elkaar. Eh… elkaar? Aandacht voor de mobiel zal je bedoelen.

Met vergaderingen idem dito. Wie zit er niet tijdens het bepalen van besluiten te appen of te facebooken? Sommigen staan gewoon op als hun telefoon gaat. Zonder enige verontschuldiging verlaten we de kamer. We laten ons lijden door een stom apparaat. We zien elkaar niet meer staan en weten soms niet meer wat gedragsregels zijn.

Kinderen maar ook volwassenen zie je met mobieltjes op de fiets. Onlangs had ik een moeder zowaar bijna onder mijn bakfiets. Te druk met d'r mobiel. Zal het echt nodig zijn die tien minuutjes als je door het dorp fietst? Zal het leven echt niet door gaan als jij niet achter dat apparaat zit? Ik vrees dat het leven niet doorgaat als jij net even te veel op dat scherm kijkt bij dat ene kruispunt.

Ook fotograferen we ons het ongans met onze mobiel. Ik doe net zo hard mee. Maar zien we wel echt hoe mooi het ergens is? Vliegen sommige dingen niet zomaar aan ons voorbij als we continue bezig zijn de mooiste en gekste foto te maken? De toeristen vertrappen massaal de tulpenvelden. Ze komen niet voor de tulp maar voor de foto die ze kunnen delen op Insta.

Mobiel zijn we. Maar misschien kunnen we iets meer focussen op het hier en nu, elkaar en vooral het verkeer.

Herlinda ter Maat

Meer berichten