Foto:

Column Herlinda: Verandering

  Column

Afgelopen zomer schreef ik over geel gras. Dat het zich altijd herstelt. Ik vrees dat ik mijn woorden terug moet nemen. Niet altijd herstelt gras zich dus. Al helemaal niet na de zomer van 2018. We zijn niet zo van het sproeien. Wel van het gele gras. Lekker mediterranees. Alsof je het hele jaar met vakantie in een warm land bent. Elk jaar werd het gras weer groen. Nu dus niet. Bij de buren wel overigens. In plaats van een groene grasmat, kregen we een groene mat vol 'klootviolen'. Het begon met een paar van deze vriendelijk ogende onkruidplantjes. Ze gedijden zeer goed bij de extreme warmte en droogte. Zo goed dat in no-time onze hele voortuin vol zat.

Groen is groen. Dat wel. Maar hoe leuk een groene mat er ook uit ziet, het was tijd voor afscheid en verandering. In dit geval geen lastige emotionele gebeurtenis. Maar toch. Je moet er wel klaar voor zijn. Je hebt het lang goed gevonden maar een keer is het mooi geweest, is het tijd voor wat anders. Zo is dat ook wel eens bij het veranderen van je baan. Je hebt het er naar je zin, leuke collegae, mooi werk maar iets klopt er niet meer. Ook hier kunnen opeens een overdosis aan 'klootviolen' ontstaan. Dat kan op verschillende manieren tot uiting komen. Wat doe je dan? Het plantje is niet te veranderen. Wel kun je er zelf anders mee omgaan. In dit geval afscheid nemen dus.

Zo geschiedde dat ze hier met grof geschut 'de klootviool' weg schraapte. En hopelijk uitroeide. De voortuin is een zwarte mat bedekt met heerlijk geurende champignonmest onder het slaapkamerraam. De dooie gemeenteboompjes zijn gerooid. Nieuw graszaad, nieuwe boompjes en dan voldoende water dit keer. Bij een nieuwe baan moet je ook weer voldoende energie geven aan je nieuwe collegae, de nieuwe afspraken en procedures en op de juiste manier, zaken benaderen om de boel te kunnen laten groeien.

Straks, als de mat weer groen is, dan komt er een vlaggenmast. In top hangen we dan een Achterhoekse, Terschellinger of een andere wimpel van één van mijn thuisfronten. Zo is niets meer wat het was.

Herlinda ter Maat

Meer berichten