Foto:

Column Herlinda: Hessenwegen

  Column

Vroeger lagen er oude hessenwegen in en om Aalten. Ik stel me oude zandpaden voor. Met karresporen. Dicht begroeide bosjes eromheen. In de verte hoor je de ruiters aan komen, gevolgd door het gepiep van de houten wielen. Vol geladen karren met waren. Ze namen deze wegen om de dorpen te ontwijken. Met al het gevaar van dien. Het gevaar om overvallen te worden door rovers die klaar lagen in de bosjes.

Zo zijn de hessenwegen inmiddels grotendeels omgetoverd door goed bereikbare wegen. Handel voeren doen we tegenwoordig via goed geregeld logistiek transport. Had je vroeger de enige vervuilende uitstoot in de vorm van een paardenvijg, tegenwoordig wordt de CO2 uitstoot nauwkeurig bijgehouden.

Dat de Koningsweg en de Pasopweg er nog grotendeels bijliggen zoals ze er een eeuw geleden ook bijlagen, is prachtig. Dat is de merkbare charme van onze regio. Maar er zijn ook een aantal hessenwegen voorzien van een asfalt laag. Die dienen als een goede verbinding tussen de verschillende dorpen in de omgeving. Vandaag de dag is die asfalt laag ook nog eens voorzien van een zeer royale laag grint. Met een beetje fantasie lijkt het weer op vroeger. Zie je de karrensporen liggen. Echter mijn fietswielen zijn niet van hout. Ze zijn voorzien van rubberen bandjes van hooguit 25 mm met 8 bar lucht erin. Ik zal je zeggen dat dat niet fijn fietst in zo'n laag grint. Ik kan je verzekeren dat het bijna gevaarlijk is. Het gevaar wat vroeger dreigde uit de bermranden in de vorm van struikrovers, is nu over genomen door het gevaar van ruggen vol grint. Dan heb ik het nog niet over het andere gevaar vanuit de bermen en de bosjes. De eikenprocessierups.

In mijn fantasie stel ik me zo voor om een hele grote, immense stofzuiger aan te schaffen. Als een soort helikopter hangt hij boven Aalten en omgeving. In één grote zuigbeweging neemt hij alle rupsen en al het grint in één keer mee. Dan kan meteen het grint van een jaar geleden wat nog steeds volop op onze stoep, oprit en in de bijkeuken ligt, meegenomen worden. Het lijkt me fantastisch. Zo komt er een einde aan de overlast van al dat grint, aan de branderige ogen en aan een lijf vol bultjes.

Herlinda ter Maat

Meer berichten