FC Dinxperlo wil in maart volgend jaar een halve eeuw vrouwenvoetbal vieren

DINXPERLO – Eigenlijk had FC Dinxperlo deze maand een feestje willen vieren. Dit omdat dat het toenmalige DZSV op 9 december 1971, dus vijftig jaar geleden, een vrouwenelftal op de been bracht. Daarmee was Dinxperlo een van de eerste plaatsen in Nederland waar vrouwen in clubverband gingen voetballen, nadat de KNVB hen dat officieel had toegestaan. Maar helaas voor alle betrokkenen gooien de coronamaatregelen roet in het eten. 

Door Bart Kraan

‘’We wilden er een mooie dag van maken en Dinxperlo laten zien dat we overal open voor staan’’, aldus FC Dinxperlo-voorzitter Henk Rijks. ‘’We hadden een wedstrijd tegen een aansprekende tegenstander in gedachten of een wedstrijd met oud-selectiespeelsters. Helaas glipt dat ons door coronaregels door de vingers.’’ De organisatie van het vijftigjarig jubileum vrouwenvoetbal in Dinxperlo wil in maart volgend jaar in de herkansing. Tenminste, als regels rondom corona niet opnieuw spelbreker zijn. Rijks: ‘’Dan willen we vieren dat er honderd jaar officieel in Dinxperlo wordt gevoetbald. Daar past de viering van vijftig jaar vrouwenvoetbal prima bij.’’

Het vrouwenvoetbal bij het anderhalf jaar geleden in FC Dinxperlo opgegane DZSV, in 1971 werd overigens nog gesproken van damesvoetbal, kwam van de grond nadat een groepje vrouwen bij een bank in Dinxperlo het besluit van de KNVB om vrouwen toe te staan in clubverband te gaan voetballen, bespraken. ‘’Misschien is het wel wat om te gaan voetballen, zeiden we tegen elkaar’’, vertelt Hannie Ormel, een van de vrouwelijke DZSV-leden van het eerste uur. ‘’Laten we het proberen. We hielden op 9 december 1971 op het Boesveld (toenmalige accommodatie DZSV, nu de ijsbaan, BK) een oprichtingsvergadering.’’ 

DZSV omarmde het vrouwenvoetbal meteen. ‘’We werden gelijk geaccepteerd’’, aldus Ormel. ‘’DZSV telde toen drie selectie-teams: heren 1, dames 1 en de A1’’, vult Diny Caspers, eveneens een oudgediende,voormalig bestuurslid en erelid, aan. ‘’We werden meteen voor vol aangezien, hoefden nergens tegenop te knokken. Daarom was het ook niet moeilijk om vrouwelijke vrijwilligers te krijgen.’’ Uiteraard begonnen de DZSV-vrouwen op het laagste niveau, maar ze klommen na verloop van tijd via de toenmalige districtshoofdklasse en overgangsklasse op naar de eerste landelijke klasse. Die opmars zorgde voor de nodige aantrekkingskracht op voetbalsters uit omliggende plaatsen die het niveau nog meer verhoogden. ‘’We hebben vanaf het begin goede speelsters gehad, zoals Carin te Brömmelstroet uit Gendringen, Jennifer Fennema uit Zeddam en Corine Aalderink uit Varsseveld, die bij Terborg had gespeeld’’, aldus Caspers, die vindt dat ook de trainers hun aandeel in de successen hebben gehad. ‘’We hebben gelukkig altijd goede trainers gehad. Die brachten bij hun komst altijd veel nieuw elan.’’

Omdat ze toen hoog speelden, moesten de DZSV-vrouwen voor hun uitwedstrijden soms ver reizen en vroeg vertrekken. ‘’Zo moesten voor onze uitwedstrijd tegen Reiger Boys uit Heerhugowaard om 8.00 uur weg. We gingen met de bus en dat kostte natuurlijk behoorlijk wat geld’’, vertelt Caspers. ‘’Maar dat hadden we er wel voor over, want het was belangrijk voor de uitstraling’’, vertelt Ed Naves, toen voorzitter van DZSV. Na verloop van tijd zakte het niveau van de DZSV-vrouwen weer, wat volgens Rijks het gevolg van een natuurlijke golfbeweging was. ‘’Het niveau was heel hoog en het verschil tussen ons team en andere ploegen werd steeds groter. De ambitie en het enthousiasme werden daardoor minder’’, aldus de voorzitter, wiens club sinds kort helemaal geen vrouwenzaterdagteam meer heeft.

De eer van het vrouwenvoetbal in Dinxperlo wordt nu nog hooggehouden door het zondagteam, dat haar oorsprong had aan de groene kant van Dinxperlo: SV Dinxperlo. Die club begon in de jaren tachtig met een vrouwenteam, dat twee keer op rij kampioen werd en het tot de derde klasse schopte. In de jaren negentig kende SVD geen vrouwenvoetbal. ‘’We hebben toen stilgelegen, want er was geen animo’’, aldus speelster Diede van Ree, wier moeder Wendy Plukker een van de SVD-voetbalsters van het eerste uur was. In 2003 richtte SVD weer een vrouwenteam op, waarbij onder anderen Claudia Thesing en het echtpaar Bennie en Kitty Nyenkamp een hoofdrol speelden.

Dat elftal speelde vrijwel altijd op het laagste niveau, maar promoveerde voor de fusie tussen SVD en DZSV in juli 2019 naar de vierde klasse. De vrouwen van FC Dinxperlo spelen daarin een prominente rol. ‘’We moeten kampioen kunnen worden, want talent hebben we genoeg’’, vindt Van Ree. ‘’We moeten met de dames naar boven. Er zit voldoende achter. Want we hebben twee MO19-teams en telkens een team in de MO17, MO15, MO13 en MO11,’’, zo vult Rijks aan. Caspers: ‘’Het is een voordeel dat meisjes nu vroeg kunnen beginnen met voetballen. Ik ben pas op mijn 22ste begonnen.

Zet FC Dinxperlo voor wat betreft de vrouwen nu vol in op de zondag, het is niet uitgesloten dat de vereniging ooit nog eens weer een zaterdagteam opricht. Maar daar is voorlopig nog geen sprake van. ‘’Je moet wat dat betreft naar de praktische kant kijken’’, aldus Naves. ‘’We hebben momenteel niet voldoende speelsters voor een zaterdag- en een zondagteam. Als bestuur pakken we dat op als de situatie erom vraagt.’’