Willem Heinen verlegt grenzen met zijn fotocamera

DINXPERLO - De Dorpskerk bood afgelopen donderdagavond podium aan Willem Heinen, die een lezing gaf over zijn natuurfotografie langs de grens. De avond werd georganiseerd door het Grenslandmuseum. Sinds april exposeert Heinen in de Rijkskamer van het Grenslandmuseum, waar hij ook vrijwilliger is. Zijn fotografisch werk trekt veel bezoekers en is ook van bijzondere kwaliteit. Met oog voor detail en gevoel voor het juiste moment, weet hij bijzondere momenten uit het dagelijks leven van insecten, vogels, wild en landbouwdieren te vereeuwigen. Met zijn dromerige landschapsfotografie nam hij die avond het publiek mee in de schoonheid van ons grensgebied en de aanwezige flora en fauna.

Door Iris Jansen

Heinen, wiens wieg aan de Spekkendijk in De Heurne heeft gestaan, studeerde aan de kunstacademie industriële vormgeving en keerde na zijn werkzame tijd in Nederland en Duitsland, weer terug naar de Achterhoek. Als inwoner van Dinxperlo doet hij vrijwilligerswerk en naast natuurfotografie en schilderen, is hij voorzitter van de bridgeclub en speelt hij biljart. Met grote regelmaat trekt hij erop uit op de fiets, vergezeld van zijn Canon 6R met 800 mm lens of van zijn Canon 6D spiegelreflexcamera met 100-400 mm lens of 24-70 mm lens. Zonder statief, maar wel met zijn uitschuifbare krukje, zoekt hij het liefst alleen de stilte op van de natuur. “Ik reis niet stad en land af, ik ben geen ornitholoog en ook geen vogelspotter, maar ik kan wel goed observeren. Ik heb veel geduld, maar hou ook wel van actiefoto’s, dus er moet wel wat te zien zijn. Inmiddels weet ik waar diverse vogelsoorten broeden of zich tijdens de trek bevinden. Ook krijg ik wel tips van mensen die iets gezien hebben wat voor mij interessant is”, vertelt Heinen.
In het grensgebied zijn bijzondere soorten eenden, ganzen, zwanen, zangvogels, steltlopers, waadvogels, weidevogels en roofvogels te zien. “Soms zie ik ook vogels die zelden voorkomen in Nederland of op de rode lijst staan. Vogelsoorten laten zich tegenwoordig met Google Lens of Obsidentify app makkelijk indentificeren. Ook zijn er Facebookgroepen waar je foto’s kan delen en informatie kan uitwisselen. Op mijn computer heb ik diverse mappen waar ik al de soorten vogels in opsla en ook nog in welke houdingen ik ze gefotografeerd heb. Uiteraard fotografeer ik ook insecten en bloemen, landschappen, het boerenleven en het vee in de wei.”

Zwemmende eekhoorn
De mooie diavoorstellingen van het fotowerk van Heinen getuigen van bijzondere ‘vangsten’: een zwemmende eekhoorn, een gans die op zijn rug vliegt, een ree dat rustig graast terwijl de boer vlak naast hem aan het ploegen is. Heinen heeft oog voor detail en lijnenspel. “Het gebied bij Engbergen is de laatste jaren uitgegroeid tot een zeer mooi en vogelrijk gebied. De combinatie vogels en water zorgt altijd voor actie. Vogels die op het water landen of juist opvliegen brengen beweging in beeld. Wanneer je snel achter elkaar deze bewegingen vastlegt, kun je mooie composities maken met de computer”, legt Heinen uit.
“Hoe de zon staat en hoe de lichtinval is, is belangrijk voor een succesvolle foto. Bij te donker licht kun je veel details mislopen, zoals de details op de veren of de kleur van de snavel of de ogen. Ook langs de Aa-strang of in het gebied rond Suderwick zijn interessante foto’s te maken, als je maar geduld hebt en een beetje vogelkennis. Tijdens de broedtijd weet je gewoon dat de ouders met regelmaat terugkeren om de jongen te voeden. En soms hoor je een bepaalde vogel eerst voordat je hem ziet, maar je weet dan wel dat hij ergens moet zijn en wachten wordt dan vaak beloond.”
De tip die Heinen mee wil geven aan de beginnend natuurfotograaf: “Probeer altijd op ooghoogte te fotograferen en begin met langzame vogels.”

Tot slot van de avond liet Heinen nog dia’s zien van zijn schilderwerk. In 2008 is hij begonnen met acrylverf en in 2020 overgestapt op olieverf. In coronatijd heeft hij een online cursus portretschilderen gevolgd. Heinen schildert voornamelijk thuis, alhoewel hij het in groepsverband ook wel gezellig vindt. “Maar alleen gezelligheid is voor mij niet voldoende. Ik wil echte feedback krijgen waar ik mee verder kan, en dat mis ik vaak. Workshops vind ik persoonlijk het prettigste. In de loop der jaren heb ik heel veel verschillende technieken, materialen en genres uitgeprobeerd. Ik heb geen echte stijl, maar ik neig wel meer naar het realisme. Ik heb in Amersfoort, waar ik toen woonde, en in Dinxperlo wel met mijn werk geëxposeerd, onder andere in het kerkje de Rietstap en tijdens Septemberkunst. Maar voorlopig ben ik gestopt met schilderen. Schilderen is thuis een ‘eenzame’ aangelegenheid en ik heb hier nog niet de voor mij geschikte groep gevonden. Dan ben ik toch liever in de natuur onderweg.”