Prinsen, verliefd op de rondjes rond de kerk

DINXPERLO - Wielrenster Karin Prinsen uit Dinxperlo had ooit de ambitie door te groeien naar profwielrenster, maar anno 2026 voelt ze zich thuis in de wereld van de criteriums. De 26-jarige renster begon relatief laat met koersen en rijdt nu voor de Duitse Siena Garden Racing. In gesprek met de Achterhoekse, die graag op de klinkerwegen rond Winterswijk traint, over valpartijen, wedstrijden in de Bundesliga en de charme van de koersen over kortere afstanden.

Door Remko Alberink

“Ik ben begonnen met wielrennen in de coronaperiode”, haalt de in Aalten opgegroeide Prinsen haar herinnering op. “Toen ging ik vaak met mijn vader fietsen. Ik werd vervolgens ook lid van De Peddelaars en al vrij snel begon ik daarna ook aan wedstrijden mee te doen.”
Dat deed ze onder de vlag van De Adelaar, een wielervereniging in Apeldoorn. “Dat kwam omdat de Peddelaars geen wedstrijdlicentie heeft”, merkt de projectleidster civiele werken bij de gemeente Aalten op.
Die wedstrijden, dat smaakte naar meer, waarna Prinsen de overstap maakte naar Wielervereniging Schijndel, een bekend clubteam in het vrouwenwielrennen. “In 2023 en 2024 heb ik echt mooie koersen gereden in onder andere Polen, Italië en Tsjechie. Dat waren vooral klimkoersen. Stond ik daar ineens met grootheden als Kasia Niewiadoma en Kirsten Faulkner aan de start. Dat waren UCI-wedstrijden, dan weet je dat daar ook echt een sterk deelnemersveld staat.”

Vallen
Het waren mooie jaren, maar het bracht ook spanning met zich mee. “Het was rijden in pelotons van 100 tot 150 rensters. Dat was niet alleen fysiek erg zwaar, maar ook mentaal. Als je dan een paar keer hard valt, doet dat mentaal wel wat met me. Het zijn vaak ook wedstrijddagen van honderd kilometer of langer.”
De oplossing bleek niet ver weg. “Ik trainde destijds wel eens samen met een wielrenster uit Stadtlohn, net over de grens. Het is immers een klein wereldje en haar vertelde ik over mijn twijfels.”
Prinsen dacht na over haar wielertoekomst en in combinatie met haar fulltime baan besloot ze zich voortaan te richten op andersoortige wedstrijden. “Ik besefte me dat ik een stapje terug wilde doen. Dat was aanvankelijk best pijnlijk, maar intussen ben ik er zeker van dat het een juist besluit is geweest. Die Duitse introduceerde me vervolgens bij mijn huidige ploeg waardoor ik bij hen ‘op de radar’ kwam. We rijden vooral criteriums in Nederland en Duitsland.”

Ploeg
Prinsen is blij met haar Duitse ploeg. “Ook in criteriums rijden we met een wedstrijdplan als ploeg. Dat vind ik supermooi. In Duitsland leeft het nog net iets meer dan in Nederland, maar de ‘rondjes om de kerk’ zoals ze die noemen zijn kortere wedstrijden, waarbij je na elke bocht weer moet aanzetten. Dat vind ik mooi.”
De agenda is goed gevuld. “Bijna elk weekeinde is het wel ergens raak. De ploeg is gesitueerd in Münster, maar we rijden in zowel Duitsland als Nederland.”

Meerdaagse
Hoewel de voorliefde dus naar de criteriums gaat, vond Prinsen zichzelf afgelopen maand terug in een meerdaagse koers, eentje over vier dagen in Duitsland. “Dat kwam omdat de ploeg me dat vroeg. Het was een Bundesligawedstrijd en ik heb me laten overhalen. Het ging goed, maar het was ook de bevestiging dat ik destijds een juiste keuze heb gemaakt.”
Of het een eenmalig uitstapje is geweest, dat is nog ongewis. Prinsen: “Ze hebben me ook gevraagd voor een andere Bundesligawedstrijd. Het is leuk dat ze me er graag bij willen hebben, maar geven me ook de ruimte om erover na te denken.”

Trainingen
Haar trainingen werkt Prinsen soms alleen af. “Maar soms rijd ik ook nog steeds samen met mijn vader, met mijn vriend Christiaan of met De Peddelaars. Ik heb geen vast trainingsrondje, maar de klinkerwegen rondom Winterswijk vind ik erg mooi. Daar kun je zo rondes van veertig kilometer rijden.”