Columns

Dichterbij | Bocholt

Bocholt

Sinds ik hier bijna drie jaar geleden neerstreek ben ik stiekem een beetje verliefd geworden op onze buurgemeente Bocholt. Tijdens een vakantie in Aalten in 1994 kwam ik er voor het eerst. Als bestuurlijk trekker van de grensoverschrijdende samenwerking, maar ook privé, kom ik er geregeld en ken ik er ook steeds meer mensen.
In 2022 viert Bocholt 800 jaar stadsrechten, een geschiedenis dus om U tegen te zeggen. De grens tussen Nederland en Duitsland ligt al sinds 1765 vast, maar die grens was lange tijd omstreden. Tijdens de Tachtigjarige Oorlog werd ook rond en over de grens bij Anholt, Bocholt en Südlohn door de Spanjaarden gevochten. De Heerlijkheid Bredevoort – daar vielen Aalten, Dinxperlo en Winterswijk onder – was toen in het bezit van de familie van Bronckhorst-Batenburg. Hun thuisbasis was de waterburcht in Anholt, vlakbij Dinxperlo. De Staten-Generaal eigende zich na de verovering van Bredevoort die heerlijkheid toe en droeg die in 1612 tegen betaling over aan Prins Maurits. Ook de bisschop van Münster meende hier bestuurlijk de dienst uit te kunnen maken. Zelfs nog in 1672, het Rampjaar, viel hij ons land binnen, samen met onder andere Frankrijk en Engeland.De Heerlijkheid Anholt bleef in handen van de Bronckhorsters en, via huwelijken, de Fürsten van Salm-Salm. Het Fürstentum, met Bocholt zelfs even als hoofdstad, ging uiteindelijk op in Pruisen en het Duitse keizerrijk. Als het anders was afgelopen dan was Bocholt nu misschien wel de hoofdstad van de Achterhoek geweest. Met 71.000 inwoners is het nu ook duidelijk de grootste stad in de buurt.Met de Industriële Revolutie veranderde er veel voor het provinciestadje. Bocholt werd een textielstad, met in 1920 meer dan honderd textielbedrijven. Af en toe weken Bocholters uit naar het zuiden, zoals onze textielbaron Driessen. Ook reden stoomtrams op de routes Lichtenvoorde-Bredevoort-Aalten-Winterswijk en Varsseveld-De Heurne-Dinxperlo-Bocholt. Er was dus veel (vracht)verkeer tussen onze dorpen en Bocholt. Op 22 maart 1945 werd Bocholt voor 85% verwoest, er vielen 340 dodelijke slachtoffers. Een week later werden Dinxperlo en Aalten bevrijd. Na die gruwelijke tijd moest men de stad weer opbouwen. Het oude stratenpatroon werd aangehouden, het marktplein en de oude stadsgracht zijn nog altijd te herkennen. Het in de stijl van de Nederlandse Renaissance gebouwde raadhuis en de twee grote kerken werden hersteld.
Langzaamaan wordt Bocholt interessanter en zelfs mooier. Met veel grote bedrijven, een groot ziekenhuis, een hogeschool, theater, muziekschool, bioscoopcomplex en met een prachtig textielmuseum (op twee locaties langs de rivier). Veel oude industriële panden langs de rivier worden nu opgeknapt. Er ontstaat daar een prachtige woonwijk Kubaai - Kulturquartier Bocholter Aa und Industriestraße - met tal van culturele voorzieningen en een wandelpromenade. Een aanrader wat mij betreft (zie: www.kubaai.de). En volgend jaar ook vanaf station Aalten weer per bus bereikbaar.

Meer berichten
 

Dagelijks het laatste nieuws in je mailbox ontvangen?

Aanmelden