Mevrouw Doortje Rave met wethouder Martin Veldhuizen en het fraaie boeket bloemen. Foto Karin Stronks
Mevrouw Doortje Rave met wethouder Martin Veldhuizen en het fraaie boeket bloemen. Foto Karin Stronks

‘Jullie bunt nog niet van mien af’

Mevrouw Doortje Rave-Buitink 102 jaar oud

Door Karin Stronks

AALTEN – De dochter van mevrouw Rave opent de voordeur. In de gezellig ingerichte woonkamer met grote ramen zit de jarige op de bank, met een stralende lach neemt zij de felicitaties in ontvangst. Een prachtig boeket bloemen krijgt mevrouw Doortje Rave van wethouder Martin Veldhuizen, namens de gemeente Aalten. Er is koffie met een stuk Duits gebak erbij. “Ik ben tot vanavond elf uur ingehuurd door mijn moeder!”

Er worden herinneringen opgehaald en gepraat over voetbal, met name PSV, waar mevrouw Rave fan van is. “Toen ik honderd werd ben ik als VIP bij de wedstrijd PSV – Basel geweest. Toen mocht ik met Affelay op de foto. Prachtig was het, wat ben ik verwend die dag! Volgens mij hebben ze toen gewonnen met 2-1 ofzo dacht ik. Ze hebben beloofd dat ik ook dit seizoen een keer mag komen…” 

Mevrouw Rave woont nog altijd op zichzelf, drie uurtjes per week komt iemand helpen. Haar dochter merkt op: “Soms kom ik hier en dan is mam aan het koper poetsen of ze maakt de koelkast schoon…” Koken doet Doortje niet meer zelf. Eten krijgt ze van haar kinderen of van Gleis. “Dat was even wennen maar het smaakt prima!” 

Ze kan goed opschieten met mensen van elke leeftijd. “Ik kan met iedereen praten. Mijn kleinkinderen zeggen wel eens ‘oma, je begrijpt ons zo goed.’ Ik snap heel goed hoe de jongeren zich nu voelen. Wij waren vroeger ook beperkt, als ik na tienen thuis kwam keek mijn vader naar de klok en zei niets… Maar ik wist heel goed wat hij bedoelde, ik was niet op tijd…” 

Mevrouw Rave is opgewekt en goedlachs. Ze is geboren in Aalten, aan de Helfrichstraat, vlak achter de Admiraal de Ruyterstraat. De ‘Lege weg’ wordt de straat destijds genoemd. “Er stonden bijna geen huizen, later is daar veel bijgebouwd.” Er worden in haar huwelijk een zoon en een dochter geboren. “Mijn man is overleden in 1971 hij werd 54.Sindsdien ben ik alleen. Ik heb vier kleinkinderen en zes achterkleinkinderen.” 

Het gesprek gaat ver terug in de tijd. Mevrouw Rave haalt een herinnering op: “Ik zat vroeger op de ‘bewaarschool’, bij de nonnen. Je werd ook echt ‘bewaard’. We kregen een hele kleine blokkendoos om mee te spelen. We schreven nog met een griffel op de lei en later met een kroontjespen met inkt.” Zingend komt kleinzoon Franklin binnen, ‘lang zal ze leven’! “Nog vele jaren oma!” grijnst hij. Doortje zegt met een lach: “Nou, jullie bunt nog niet van mien af!”

Meer berichten
 

Dagelijks het laatste nieuws in je mailbox ontvangen?

Aanmelden